Zoals de familietraditie dat wilde, voelde fotograaf Erwin zich aangetrokken tot de fotografie. Op zijn zestiende hielp hij al mee bij de huwelijksreportages van zijn vader. Hij startte een winkel in 1988. De verkoop van filmpjes en toestellen, pasfoto's, communiefoto's, trouwreportages,... het traditionele werk.

'Maar ik wilde meer. Ik verkocht de winkel, die je hier nog altijd ziet naast de deur en ik besliste nog alleen foto-opdrachten te aanvaarden. Ik ging me concentreren op portretten, glamourfotografie,

kunstfotografie, naaktfotografie en Afrikaanse natuur.'

Maar het zijn de naaktfoto's die meest klanten lokken...

'Ze komen van overal. De mensen vinden mijn site, www.foto-erwin.be, op het internet en zien dat het niet om vulgaire fotografie gaat. Duitsland, Nederland, van de Ardennen tot de kust,... wie gemotiveerd is, en één keer in zijn leven een glamourfoto van zichzelf wil, is bereid daar ver voor te rijden.'

Je zal maar bij een onbekende arriveren en spontaan uit de kleren gaan...

'De eerste kennismaking is belangrijk. Op de site hebben ze doorgaans al de getuigenissen gezien, maar ik stel altijd zelf voor eerst een gesprek te hebben. Ik zou nooit goede foto's kunnen maken van iemand die zich niet op zijn of haar gemak voelt.'

Waarom willen vrouwen naaktfoto's van zichzelf?

'Er zijn heel veel motieven. Ze worden dertig, of veertig, en ze denken: awel, nu wil ik eens foto's van mezelf hebben zonder kleren aan, voor ik daar te oud voor ben. Maar er komen ook jonge vrouwen van twintig hoor, die dan hun foto cadeau doen aan hun echtgenoot.'

Niet iedereen heeft het lichaam van Naomi Campbell...

'Dat klopt, maar ik kan ze niet meer optellen, de vrouwen die mij vertelden dat ze hier binnenstapten vol twijfels, maar dat zij na de fotosessie vol zelfvertrouwen naar huis stapten. Dit had ik twintig jaar eerder moeten doen, zuchten ze dan. Maar anderen zeggen dan weer: Toen ik twintig was, zou ik dit nooit aangedurfd hebben.'

Had u alle vrouwen van Zele al met de billen bloot voor de lens?

'Haha, neen hoor. Uit Zele zelf heb ik relatief weinig klanten. Te dichtbij? Mensen gaan soms liever een eindje verder dan hun eigen buurt, om zichzelf naakt te vertonen.'



We trekken de studio in, waar de mooie Cindy (29) uit West-Vlaanderen arriveert. Cindy kent niet echt schroom, maar ze is blij wanneer Erwin haar een kamerscherm toont, waarachter een kamerjas hangt. Daar kan Cindy zich in alle discretie uitkleden. Het licht wordt gemeten, de zwarte doeken worden in de plooi gehangen, Cindy trekt de kamerjas uit en plooit zich naar de wensen van de fotograaf.

Besluit: nooit meer huwelijksreportages?

'Héél af en toe eens voor familie of goede vrienden. Maar ik maak er geen reclame voor. Ik behoor tot de vijfde generatie fotografen. Al sinds 1850 werken wij in de fotobranche. Mijn betovergrootvader was een vriend van Gevaert, en heeft het Agfa-procéde nog uitgevonden. Op mijn zestiende maakte ik al huwelijksreportages. Ik wou er na een tijd mee stoppen, dus ik zette mijn prijs dermate hoog, dat de mensen mij niet meer zouden vragen. Maar ik kreeg nog méér klanten. Haha. Maar dat waren dan heel erg gemotiveerde mensen. En nu weer aan het werk. Cindy, wil je eens op die barkruk zitten en breed lachen naar mij?'



Ik sta met een kamerjas in de handen en zie het kunstwerk groeien. Een fotograaf, een naakte schoonheid en de chemie die ontstaat. Mooi. Hier moet ik me niet langer mee bemoeien. Maar als er een kalender van Cindy komt, wil ik haar elke maand boven mijn bureau zien hangen.

Foto Erwin,

Dr A. Rubbensstraat 23 in Zele